4 nieuwe jubilarissen

De jongste jubilaris van dit jaar was Laura Visscher. Zij is reeds 12,5 jaar aan het orkest verbonden. Zij kwam als klein meisje samen met haar oma iedere zondag uit Nieuwerkerk aan den Ijssel gereden. Haar oma, die eveneens lid is van Estrellita, haalde haar op en samen kwamen ze naar Molenschot. Dat doen ze nog steeds, alleen zijn de rollen nu omgedraaid. Laura staat nu met haar auto bij haar oma voor de deur en bepakt met twee mandolinekoffers, vertrekken ze nog steeds iedere zondagochtend richting het zuiden. Laura speelt in de eerste partij van het orkest, die partij die meestal de melodie-lijn vertegenwoordigt. Frank en Rosemarie Smarius hadden ooit samen het idee opgevat om een gezamenlijke hobby te gaan beoefenen. Het werd het spelen van de mandola. Dit instrument wordt naast de mandoline, gitaar en contrabas eveneens in het orkest gespeeld. De mandola is wat groter dan een mandoline en is een octaaf lager van klank. Frank en Rosemarie genieten zienderogen van alles wat het orkest hen biedt: de repetities, de contacten met de andere leden, de humor die regelmatig door de lucht vliegt, de studiedagen in Biezenmortel en zeker ook de concertreizen. Ten slotte Stefan van Olphen. Deze zeer muzikale gitarist is inmiddels al 40 jaar lid van Estrellita. Hij heeft een groot deel van de rijke geschiedenis van het orkest meegemaakt, maar ook mee gemaakt. Stefan is zeker tijdens feestjes, concertreizen een gangmaker, die met vele andere leden het orkest de geschiedenis van Estrellita alleen maar nog rijker heeft gemaakt. Op de eerste rij van de gitaarsectie zet hij al 40 jaar zijn lessenaar om vervolgens met een gestemde gitaar zijn partij te spelen. 

Terugblik kerstconcert

EEN HARTVERWARMEND KERSTCONCERT IN MOLENSCHOT Het idyllische dorpje Molenschot in Noord-Brabant met krap 1400 inwoners is befaamd in Mandolineland om zijn orkest: het 57 spelende leden tellende Estrellita dat daarmee het grootste mandoline-orkest van Nederland is. Traditiegetrouw wordt onder leiding van Benny Ludemann elk jaar in de donkere dagen voor Kerst een sfeervol avondconcert gegeven, dat steeds van heinde en verre bezoekers trekt. Zo ook de afgelopen Kerst. Een tot de nok gevulde St Annakerk met liefhebbers van de mandoline die genoten van de muziek en van het samenzijn. Om ook het publiek in de zijbeuken zicht op het orkest te geven waren er links en rechts verschillende beeldschermen geplaatst zodat iedereen een plekje op de eerste rang had. Als vanouds opende het orkest met “Stille Nacht, Heilige Nacht”. Betoverend zacht, bijna moet je de oren spitsen. En langzaam, stap voor stap, neemt het volume toe tot het orkest op sterkte speelt. Een ontroerend begin: de broosheid van het pasgeboren leven en hoe zich dat ontwikkelt tot een volle klank. Wat opviel was de fluwelen waas die over de muziek hing door de aan het orkest toegevoegde dwarsfluit, mooi ingehouden gespeeld door Monique Aarts. Direct na het openingsnummer klonken jubelend enkele delen uit de “Watermusic” van Händel. Bruisend in de snelle delen en ingetogen en meditatief in de verstilde momenten. Na Händel kwam het “Bist du bei mir” van Bach, in het arrangement van Cor Noordzij, waarbij het leek alsof de wolken wegschoven en er een vol zicht op de hemel kwam. Samenzang van publiek en orkest was er op twee momenten: het “Gloria” dat op Bach volgde en later in het concert met “Midden in de winternacht”, beide gearrangeerd door Benny Ludemann. Het viel op wat een mooi begeleidingsorkest Estrellita eigenlijk is. En datzelfde gold bij het “Panis Angelicus” van César Frank, waar fluitiste Monique Aarts, dit keer voluit spelend, het publiek liet genieten van haar spel. Voor het “Panis” speelde het orkest nog Loreley’s Lullaby van Dominik Hackner, een langzaam en sfeervol wiegenlied geschreven in de klassieke traditie, heel passend voor een stemmige Kerst. Na de eerste en tweede samenzang trad het Duo Papilio op met Philien Walenkamp op viool en altviool en Joop Biegelaar op gitaar. Zelf gecomponeerde nummers, waarbij geput werd uit verschillende muziekstijlen. Prettig vanwege steeds een lichte zweem van herkenning: soms deed hun muziek me denken aan Klezmer, dan weer aan Keltische muziek. Ook speelden zij een op de Portugese fado geïnspireerd stuk en ten slotte een stuk dat omschreven werd als “mijmering bij de kribbe”. In één van hun eerste stukken herdachten zij een vriend die tragisch gestorven was door een bomaanslag in Glasgow. Dat onderstreepte de actualiteit van de kerstgedachte: vrede op aarde. Na het tweede optreden van het duo was opnieuw de beurt aan Estrellita met de bekende “Air” van Bach en ook hier weer de ervaring van een wegschuivend wolkendek. De 22-jarige Petra Sander was vervolgens de bekwame soliste op hobo bij het Adagio uit het “Hoboconcert op. IX nr. 2” van Thomas Albinoni in een arrangement van Benny Ludemann. Mooi stemmig gespeeld. Hierna bracht het orkest de sierlijke Menuette uit de “Sinfonie nr. 100” van Joseph Haydn gevolgd door een emotionerende vertolking van de “Recuerdos de la Alhambra” van Francisco Tárrega gearrangeerd door Keith Harris. Een stuk dat als steeds de harten weet te raken. En daarmee was Keith Harris, jarenlang een gewaardeerd docent bij het Nederlands Mandoline Practicum in Biezenmortel, in de geest aanwezig. Het concert werd afgesloten met een reprise van “Stille Nacht, Heilige Nacht”, waarna iedereen voor een korte wandeling de kerk verliet om met koffie en kerstbrood gezamenlijk na te genieten in de Molenwiek. Ook dit jaar was Molenschot weer de hartverwarmende opmaat voor Kerst. Peter Wiesenekker

Concert ism Cantabile

Uitgelicht

Op uitnodiging van het koor Cantabile Plus uit Breda heeft mandolineorkest Estrellita op zondag 7 oktober 2018 een gezamenlijk concert gegeven in de Sacramentskerk te Breda. Het koor wilde graag het thema ‘liefde’ aan het concert verbinden. Estrellita had dan ook een programma samengesteld, waarin de liefde centraal stond, onder meer een medley uit de West-side story van Leonard Bernstein. Het romantische verhaal van Shakespeare’s Romeo en Julia wordt in West-side story verplaatst naar het New York City van de jaren ’50. Het koor, dat op piano begeleid werd door Jan Damen, startte na een kort openingswoord met het concert. Het koor stond onder leiding van Maria Kuijpers-van Leeuwen. Het koor omschrijft zichzelf als een koor dat zich richt op het liedrepertoire in verschillende talen en uit verschillende stijlperiodes. Voor de pauze bracht het koor Black Orpheus van Luis Bonfa ten gehore. Dit werd begeleid door een speciaal voor deze gelegenheid samengesteld gitaarensemble uit het orkest Estrellita. Na de pauze startte Estrellita met de Rêverie de Poète van Guiseppe Manente. Rustige, romantische werken werden afgewisseld met meer opzwepende stukken, zoals bijvoorbeeld de Samba Lelê, bewerking van Maura Pacchin. Zowel koor als orkest sloten af met een gezamenlijk werk, het Viljalied uit de operette Die Lustige Witwe van Franz Lehar, bewerking Benny Ludemann. Aan het volume van het applaus van het publiek te horen werd dit erg gewaardeerd. Wij willen koor Cantabile Plus bedanken voor de prettig samenwerking.